CIĄG DALSZY 1 ROZDZIAŁU

Marku chciałabym by nasze dziecko miało pełną nazwę z drugim imieniem-powiedziała Pani Fostcher
Dla Pana Marka ważne było zdanie żony więc odpowiedział :
-Dobrze zgodnie z tradycją...lepiej pójdę po kalendarz .
Pan Mark szybko pobiegł do kuchni po kalendarz, wracając o mało się nie przewrócił
-Ostrożnie kochanie-powiedziała troskliwie Pani Joanne do swojego męża
-Dobrze Dobrze-mrukną miło Pan Mark,hmm..popatrzmy 13.02-Gregora i Kate-szeptał z przekąsem pan Mark
Tak więc gdy nadszedł czas chrzcin Gabrieli, oficjalnie nazywała się Gabriela Kate Fostcher(imię i nazwisko z powodu iż babcia jest Francuzką a dziadek Anglikiem ze strony taty Gabrieli imię polskie no prawie polskie)
Dokładnie pół roku później dziewczynka zaczęła stawiać pierwsze kroki i wydawać z siebie mowę charakterystyczną dla małych dzieci.
Piłkę nazywała "BAM",kota-"CICIUT",na pieski "HAU" i dużo innych nazw kojarzonych dziecku z różnorodnymi rzeczami.
Od tego czasu 6 lat później w lipcu na świat przyszedł młodszy braciszek Gabby , Barty a na drugie imię miał Mark. Chłopiec urodził się zdrowy lecz po jakimś czasie przez roztargnienie lekarzy Barty`iego skrzywdzono był opóźniony w rozwoju. Gabby przez to często płakał lecz nikt jej nie widział jak wielkie krople spływały jej po policzkach. Pewnego dnia Gabby obudziła się wcześnie rano co było dziwne , ponieważ w weekendy dziewczynka poddawała się długiemu snu. Za oknem ośnieżona ulica wręcz raziła jasnym , biały, odcieniem. Dziewczynka spojrzała na kalendarz...tak to dzisiaj jej jedenaste urodziny. Kiedy była troszkę mniejsza zawsze chciał wiedzieć jaki wygląd przybierze jej postać gdy skończy właśnie jedenaście lat! Poczuła miłę zawirowanie w żołądku gdy podeszła do lustra ,ale tak naprawdę niczym się nie różnił tylko trochę podrosła do 140cm,miała tę samą plamkę na prawym policzku(plamka dziwnym trafem przypominała Francję z widoku mapy)
,te same brązowe włosy które teraz były długie i tylko gdzieniegdzie "kręcone" na nosie widniały lekkie piegi, pod nosem ten sam pieprzyk a sylwetkę miała jak zawsze szczupłą. Oczy miała zawsze tak piwne jak oczy jej matki. Jedenastolatka szybko się przebrała i skierowała się w stronę kuchni.
-Jak się ma świeżo upieczona jedenastolatka?-zapytała swą córkę P.Joanne
-Jakoś leci-odpowiedziała dziarsko jubilatka
Nagle coś zadzwoniło, to telefon Gabby.
Dziewczynka szybko zerwała się do komórki i zrobiła przykrą minę w której można było zobaczyć złość.
-Mamo nawet w urodziny ...ja nie jestem karłem rozumiesz NIE JESTEM!-zaczęła krzyczeć przez łzy dziewczynka
-Nie przejmuj się mugol...
-Joanne- powiedział lekko wyprowadzony z równowagi Mark
-Znaczy nie przejmuj się ludźmi którzy mają nie równo pod sufitem
- No dobrze-żachnęła się dziewczynka
Powód docinek był jasny i prosty klasa w podstawówce Gabby niby nic ,ale spośród "żyraf" można wyłonić małą i drobną postać tak właśnie chodzi o Gabrielę. Dokuczają jej bo jest niska też mi powód....Wracając do tego dnia tak więc
~~~~~~~
-Gabby weź zrób kajta do sklepu-zaczepił rozkojarzoną jubilatkę jej tato
-Co?....a do sklepu-ok
Dziewczynka szybko założyła niebieską kurtkę, czarną czapkę i buty , wzięła 50 złotych i wybiegła do sklepu.
-Jeszcze chwila i by się wydało, że kupiliśmy jej kota na urodziny-krzyknął Pan Mark
Za narożnika który stał w salonie wyłonił się rudy , trzytygodniowy kot.
-No dobra Rudzi łap chrupka-Pan Mark zwrócił się do kota
W tym samym czasie gdy rodzice oswajali kota, Gabby kierowała się w kierunku sklepu
~~~~~
-Brrr ale zimno-mówiła sobie w myślach Gabby
Nagle wielka brązowa sowa wylądowała dziewczynce na ramieniu , miała do nogi przywiązany list
-Heeej sówko...to dla mnie-zapytała sówki Gabby
Ta jej odhuknęła co mogło znaczyć odpowiedź twierdzącą.
Dziewczynka odwiązała list, schowała do kieszeni w kurtce , zrobiła zakupy i czym prędzej popędziła do domu by wyjaśnić ten dziwny przypadek.

                                            Rozdział 1
                     
        Mark już czas-powiedziała Pani Joanne Fostcher do swojego męża.
      Pan Mark wysoki mężczyzna z krótkimi brąz włosami na czubku głowy i wielkimi niebieskimi oczami zawiózł swoją małżonkę na salę porodową. Była godzina osiemnasta, po godzinie i dziesięciu minutach , drobna, szczupła kobietka o czarnych włosach i piwnych oczach poczęła dziewczynkę. 
-Mark dajmy jej na imię Gabriela albo hm...Maja?-powiedziała z zastanowieniem Joanne
-Ja wolę by moja córka miała na imię Gabriela będziemy na nią wołać Gabby-powiedział Mark swej małżonce.
Rozmowę małżeństwa przerwał mocny, piskliwy głos małej Gabrieli.
Kobieta ułożyła do snu dziewczynkę a przy jej łóżeczku zanotowano: 13.02.2001 Gabriela Fostcher 19:10. Po kilki dniach wypisano mamę z córką ze szpitala. Pewnego wieczoru gdy Gabby znużyła się do snu, państwo Fostcherowie usiedli na kanapie w salonie by rozważyć decyzję nad drugim imieniem dla Gabby.

                                          Saga-Gabby oraz Luise
Na początek kilka słów.
Nasz blog został stworzony dla tych którzy uwielbiają Harrego Pottera.
Piszemy o przygodach przyjaciółek Gabby oraz Luise.
Nasze rozdziały nie są jakąś denną pobróbą Harrego którego tak kochamy acz przygodami dziewcząt osadzonymi w lepszym świecie stworzonym przez J.K.Rowling.
Zarówno ja i Luiza wiemy jak bardzo wartościowe są jej książki o Harrym.
Bardzo byśmy chciały by Rowling napisała o dalszym życiu w Hogwarcie.
Ale zanim się nasza poetka namyśli to chciałybyśmy spróbować swoich sił.
          DZIĘKUJEMY i zachęcamy do czytania.....